بسوی انقلاب

یک سایت دیگر با وردپرس

بایگانی برای دسته ’ سر مقاله ‘

چگونه مبارزات سراسری توده کارگر جهانی به پیروزی خواهد رسید؟

بدست • 22 جولای 2011 • دسته: سر مقاله

با برآمد اخیر مبارزات توده ای کارگران جهان، از میادین شمال آفریقا و خاورمیانه تا میدان خورشید اسپانیا و باستیل فرانسه و یونان، از شهر چیانجون چین تا ویسکانسون ایالات متحده، دلایل وقوع جنبش ضد دیکتاتوریِ سال 1388 در ایران واضح تر شده است. دستگاه های تبلیغاتی سرمایه جهانی و گروه هایِ چپ بورژوازی، در آن زمان سعی بسیاری کردند تا این جنبش را در محدوده “اعتراض به تخلفاتِ انتخاباتی” و حمایت از رهبرانِ اصلاح طلب تعریف کرده و محدود سازند، اما در همان زمان هم تحلیلگرانِ کمونیست انقلابی ماهیت طبقاتی آن را تشخیص داده و نوشتند: “اما، بحرانی که این چنین جامعه ی ما را دوباره متلاطم ساخته و طبقات و نیروهای اجتماعی را وادار به تدارک جنگی نموده است، همان بحرانی است که از مشروطیت و کودتای رضا خانی و ۲۸ مرداد نطفه بسته بود، و منشاء خود را در اصلاحات ارضی و هجوم روستائیان به شهرها یافت، سپس، اولین تظاهرش در حلبی آبادهای تهران، در سال ۱۳۵۳ ظاهر گشت و به انقلاب ۱۳۵۷ انجامید و تداوم آن جنگ ایران و عراق، و خیزش های شهری ۷۳ و ۷۴ ، بحران های سیاسی ۷۶ و ۷۸ ، اعتلای مجدد مبارزات کارگری از آغاز دهه ۸۰ و توسل حکومت جمهوری اسلامی به نظامی – امنیتی ها و بالاخره کودتای جناح نظامی – امنیتی در ۲۲ خرداد ۱۳۸۸ را باعث گشت. / اما عامل بحران زایِ اصلاحات ارضی چه بود که چنین تاریخچه ای از بحران های ادواری و لرزه های عظیم اجتماعی را باعث گشت؟ پاسخ آن در عین پیچیدگی، ساده است. اصلاحاتِ ارضی نظام سرمایه داری را بر ایران چیره ساخت و با توسعه و گسترش روابط و مناسبات آن به گوشه و کنار مملکت،همه چیز و همه کس را تبدیل به کالا برای خرید و فروش نمود. در هسته یِ این روابط و نظام نیز ایجاد ارزش اضافی و انباشت سرمایه را مسلط ساخت. انگیزه یِ کار اجتماعی و مسیر آن بر مبنایِ سود آوری سرمایه دار شکل گرفت و تفاصل و دو قطبی شدن طبقاتی را به دنبال آورد.” (فراتر از شعارها، 15 آبان 1388) پس می بینیم که علل شکلگیری “جنبش ضد دیکتاتوری” در ایران با علل شکلگیری مبارزات کنونی توده های کارگری در سراسر جهان همسان و در حقیقت، جزئی از یک تحرک همگانی توده های کارگری جهان است.



پیش بسوی نشست های کمونیستی

بدست • 22 می 2011 • دسته: اهم مطالب٬سر مقاله

اینک سالهاست که نیروهای کمونیستی ایرانی و بین المللی شعار تشکیل حزب طبقه کارگر را سر لوحه اهداف خود قرار داده اند. اما بنظر نمی رسد که تمامی ایشان دیدی واقع گرانه از چگونگی پیشبرد این امر داشته باشند. این خود بدین علت استکه، پس از دهه ها دوری از تجربه حزب طبقه کارگر، ایجاد آن بمنزله امری مقدس و محال در اذهان کمونیست ها رسوخ کرده که به هر پیشنهاد عملی و ممکنی بمثابه “کفر گویی” می نگرند. در صورتیکه، ایجاد حزب طبقه کارگر، همچون هر مشکل بغرنجی، روندی است که با قدمهای کوچک، ساده و ممکن قابل حل است.



پیام کارگران کمونیست ایران: گرامیداشت اول ماه مه، روز جهانی طبقه کارگر

بدست • 26 آوریل 2011 • دسته: اهم مطالب٬سر مقاله

به دنبال سالها رکود و ناهمگونی های متعدد در مبارزات کارگران جهان، امروز شاهد رشد کیفی و کمی رزم فراگیر این طبقه در گستره گیتی هستیم. طبقه کارگر، ضربات شدیدی را پس از پیروزی مقطعی اش در انقلاب اکتبر 1917 و دیگر تلاشهای پیروزمندانه اش تا سال 1919 تحمل کرد. این ضربات با اتحاد سرمایه جهانی در شکل “چپ” و راست، و تحمیل دوران ضد انقلابی متعاقب جنگ جهانی اول صفوف متحد طبقه کارگر و شوراهای انقلابی را متلاشی کرد و با قتل عام اکثر رهبران انقلابی جنبش کمونیستی، بخصوص به دست رویزیونیست های روسی و شرکایشان در احزاب خیانتکار اروپایی و آمریکایی، راه را برای نفوذ انواع سموم ایدئولوژیک لیبرالی، ماجراجویی خرده بورژوایی و افکار ارتجاعی دهقانی باز کرد. تأثیر مستقیم نفوذ چنین افکاری بر جنبش کارگران کمونیست، تفرقه ایشان در انواع سوسیالیسم ارتجاعی ای بود که خود را با انواع القاب و “ایسم های” پر طمطراق تزئین کردند و در دورانهای مختلف خیزش های انقلابی طبقه کارگر در مناطق مختلف، آنها را به بن بست و نتیجتاً، به شکست کشاندند.



دومینوی انقلاب – م.مینایی

بدست • 5 مارس 2011 • دسته: سر مقاله

واقعیت این است که مردم از هر امکان و مجرایی برای سازمانیابی، کسب و ارسال خبر، تجمع و اعتراض استفاده می کنند. من در اینجا می کوشم از سویی ماهیت یکسان و تاکتیک های متفاوت حاکمیت های دیکتاتور سکولار و مذهبی منطقه و از سویی دیگر ماهیت کمابیش یکسان خواستهای مردم را در کشورهایی که خیزش های مردمی در آنها رخ داده نشان دهم. در این کشورها مردم از مساجد برای سامانیابی، سازماندهی و تبادل اطلاعات استفاده می کنند . نماز جماعت برگزار می کنند و بعد به خیابانها می ریزند اما ترکیب جمعیت و نوع شعارها آشکارا سکولار و غیر مذهبی است. در ایران هر چند مساجد در قرق حاکمیت بوده و حکومت از آنها برای سازماندهی و تسلیح افراد خود به چوب و چماق و سلاح و مقابله با اعتراضات استفاده می کند اما مردم از امکانات دیگر برای سازمانیابی و اعتراض استفاده می کنند. آنها نه در مساجد بلکه در خیابان همدیگر را پیدا می کنند، در محلات سازمان می یابند که می تواند سنگ بنای شورای محلات باشد و در کارخانه ها و مراکز تولیدی و خدماتی نطفه های کمیته های اعتصاب و مبارزه بسته می شود.



دستها دارند رو می شوند… م.مینایی

بدست • 16 فوریه 2011 • دسته: سر مقاله

لحظه سنتز تاریخ معاصر خاورمیانه عربی با قیام خلق تونس و فرار بن علی فرا رسید و متعاقب آن نخستین بارقه های انقلاب در مصر، یمن، اردن و سایر دیکتاتوری ها جهیدن گرفت. علیرغم تحلیل بی پایه دو هفته پیش ِ کارشناسان اتو کشیده بنگاههای خبرپراکنی از جمله بی بی سی – که هنری جز اقامت در هتل های شیک و لاس زدن با سیاستمداران منگ از قدرت و ثروت ندارند – مبنی بر اینکه نباید مصر را با تونس اشتباه گرفت و امکان حرکات اعتراضی از نوع تونس در مصر چیزی در حد صفر است ناگهان چشم گشودند و از پنجره های هتل محل سکونت خود شاهد بوق های ممتد خودروهایی شدند که با بوق های معمولی روز های پیش تفاوت کیفی داشتند. انقلاب مصرآغاز شد و این انقلاب از جهاتی فراگیرتر از انقلاب 1919 بر علیه اشغالگری است.



باز هم در باره شوراها – س.شایان

بدست • 24 آگوست 2010 • دسته: سر مقاله

در ایران جنبش مردمی اخیر خیلی پیشتر از گذر از نخستین سالگرد خود، از خویشتنِ آغازین ِ خویش عبور کرد و اکنون در مقامی قرار گرفته که تلاش واپسگرایان ِ آویزان از دست و پای این موجود فرارونده، برای به زیر کشیدن اش، ره به جایی نخواهد برد.
مدافعین ” گشایش دمکراتیک فضای سیاسی” و یا ” اصلاحات سیاسیِ ” صرف، بدون توجه به “عدالت اجتماعی” و “دمکراتیک سازی حوزه اقتصادی” پابه پای اقشار مورد اتکای شان در سنگر تدافعی قرار گرفته اند و به تدریج قدرت طبقه “آزادی خواه و عدالت طلب” در پیشبرد پیگیرانه خواست های شان مطرح تر می شود. اخیراً تلاش های دیپلماتیک نمایندگان طیف سبز جنبش، در راستای پیشبرد سیاست جلب حمایت نمایندگان طبقه کارگر فزونی یافته و ادعاهای مربوط به دفاع از حقوق کارگران و زحمتکشان، دیدار با خانواده های زندانیان وابسته به سندیکاها و نیز دفاع از حقوق زندانیان سیاسی، بطور روزافزونی به گوش می رسد. این چرخش محسوس در سیاست داخلی تازگی دارد. زیرا زمانی که گماشتگان حکومتی وابسته به خانه کارگر و شوراهای اسلامی کار، زبان منصور اسالو را می بریدند، صالحی را به بند می کشیدند و هزاران بلا بر سر کارگران هفت تپه و سایر مراکز صنعتی و تولیدی از ایران خودرو گرفته تا صنعت نساجی و چای و … نازل می کردند، این آقایان و خانم ها خود را به ندیدن و نشنیدن زده بودند. در هر حال انتظار نا به جایی خواهد بود اگر از نمایندگان طبقات مختلف بخواهیم دست از تعقیب سیاست های فریبکارانه خود بردارند و طبقه ما را به مثابه گوشت دم توپ خود به مسلخ بورژوازی انحصارگرای نظامی – امنیتی نکشانند؛ زیرا این امر نه منطقی است و نه عملی. آنها سرگرم کار خود خواهند بود و سیاست عملی و نظری ما در این رابطه عبارت خواهد بود از پیشبرد فعالانه، متحدانه و پیگیرانه یِ افشایِ اهداف و نیات پشت پرده طبقات غیرکارگری و نمایندگان آنها و ارتقای آگاهی طبقاتی خود تا حدی که بتوانیم به مثابه یک طبقه برای خود پا به میدان مبارزه بگذاریم.



سرخیِ رنگین کمان – س. شایان

بدست • 7 آگوست 2010 • دسته: سر مقاله

جای خوشوقتی است که امروزه به یمن شرایط اجتماعی متحول و لزوم هماهنگ شدن احزاب و سازمان های انقلابی و تحول خواه با این شرایط جبهه مبارزات ایدئولوژیک نسبتاً گرم است و نظریات مطرح شده نه در دایره ی ِ انتزاعی ذهنی گرایی بلکه در صحنه آزمون اجتماعی به نقد و بررسی گذاشته می شود و نظریات غلط بسرعت مجبور به اصلاح خود می شوند. این امر البته فی النفسه امر مثبت و نشانگر پویایی و تکامل اندیشه است. از این منظر همچنانکه قبلاً هم متذکر شده ایم با آغوش باز از انتقادهای رفقا استقبال می کنیم و در عین حال حق پاسخ گویی و توضیح و تبیین بیشتر را برای روشن شدن زوایای تاریک و مبهم نظریاتمان، برای خود محفوظ می دانیم.

در نقد مصاحبه رامین رحیمی از سوی رفیق سینا احمدی موضوعات جالب توجه و در عین حال- متاسفانه – تکه پاره ای مطرح شده است که سزاوار است بیشتر مورد مداقه و بررسی قرار گیرد. می گویند یکی از قناری پرسید از چه رو اینگونه تند تند و بریده بریده می خوانی؟ پاسخ داد حرف های زیادی برای گفتن دارم ولی فرصت کافی ندارم. با آینهمه آقای احمدی اگر فرصت کافی داشتند لطفاً اینبار توضیح دهند که حرف حساب شان چیست؟ ایشان که به قول خودشان ” مبارزه ایدئولوژیک سیاسی ” بین ” کارگران کمونیست ” و رفقای ” جافک” را با پاسخ های آقای رحیمی به سوالات گزارشگران یک کاسه کرده و به نقدش پرداخته ظاهراً فراموش کرده تا به خوانندگان مطلب اش یادآوری کند تا نوشته اش را سرو ته بخوانند بلکه چیزی گیرشان بیاید. زیرا خواننده ای که با این صغرا کبرا چیدن ها انتظار ارائه راهکاری متناسب با شرایط اجتماعی متحول جامعه از سوی آقای احمدی را دارد تازه در پایان نوشته متوجه می شود که بایستی به ” سنتز نوین ” با ب آواکیان رجوع کند تا بتواند نقشه راه برای پیشبرد مبارزات جاری در تمام عرصه های اجتماعی بیابد و به مسائل موجود در پیش روی جنبش کارگری کشور پاسخ گوید.



متد تحلیل از مبارزات ضد دیکتاتوری (2) بخش پایانی – احمد فارسی

بدست • 9 جولای 2010 • دسته: سر مقاله

ما (کارگران کمونیست ایران) به رغمِ اشتراک در داشتن پیشفرض مخصوص به خود و نتیجتاً، تصورات نشأت گرفته از آنها، آگاه بودیم که با پدیده ای عینی روبرو گشته ایم که به علت گستردگی اش، از لحظاتِ مجزا، اما در هم تنیده و پیچیده تشکیل یافته که به علتِ زمینه های عینیِ ظهور و شتابِ تکاملی اش، شاهد تکوینِ لحظاتِ اجزایش خواهیم بود. ما می دانستیم که چنین پدیدهِ در حالِ تکوین، روندهای مرکب و پیچیده ای را دنبال خواهد کرد. اجزائی از آن به سرعت شکل گرفته و با همان سرعت نیز ناپدید می شوند. اجزاء دیگری رشد بطئی داشته که باز هم عمر کوتاهی خواهند داشت. اجزاء دیگرش، با هر سرعتی در تولد و رشدشان ماندگار خواهند بود. برخی از این لحظات بی تأثیر و یا کم اثر و دیگر لحظات موثر و بصورت تعیین کننده نقش آفرینی خواهند کرد. خلاصه مطلب اینکه، در چنین حالاتی ما نمی توانیم و نباید در بدو شناسایی از این لحظات نتایج کلی و عمومی بگیریم. بلکه، تنها می بایست در جزء جزء آن دقت کرده و تأثیرپذیری و تأثیر گذاری شان بر دیگر اجزاء را دنبال کنیم. ما آگاه بودیم که پیشبردِ چنین کاوشی نمی تواند از دور و بدون در آمیختن با سوژه صورت پذیرد. خوشبختانه، رفقایی را (ندای سرخ) در کنهِ این سوژه و آمیخته در اجزائش داشتیم تا جزئیات روند تکاملی اش را از لحظاتِ آغازین به دقت و مستقلانه دنبال کنیم.



متد تحلیل از مبارزات ضد دیکتاتوری (1) – احمد فارسی

بدست • 25 ژوئن 2010 • دسته: سر مقاله

مقدمه
خوشا به حال مارکسیست های قرن نوزدهم که ایدئولوژی شان، در تمامیت اش، مورد نفرت ایدئولوگ های سرمایه داری بود. ایدئولوگ های مزدور سرمایه داری، هم به شکل منطق دیالکتیک و متدلوژی تاریخی شان حمله می کردند و هم به محتوایِ فلسفی و نفی “همزیستی و مبارزه اضداد” و هم به نتایج علمی تحقیق و تحلیل شان از تاریخ تکامل و جامعه طبقاتی بشری و هم از اهداف کمونیستی و استراتژی انهدام ماشین حکومت سرمایه داری از طریق قیام مسلحانه توده ای و ایجاد ارتش شهروندان داوطلب و هم ترمینولوژی خاص ایشان. به همین علت شناخت یک مارکسیست برای خوانندگان نشریات آن زمان بسیار ساده بود. جنبش کمونیستی آن دوره بسیار جوانتر از آن بود که ادعای دستاوردی داشته باشد و از اعتبار زیادی برخوردار باشد تا فرصت طلبان بورژوا را برانگیزاند تا برای پیشبرد منافع گروهی و شخصی شان به استفاده از این ترمینولوژی روی آورند و بخواهند در زیر عنوان “مارکسیست” پنهان گشته و به اعتبار آن آویزان شوند.



به مناسبت دومین سال انتشار بسوی انقلاب

بدست • 5 ژوئن 2010 • دسته: سر مقاله

به مناسبت آغاز دومین سال انتشار بسوی انقلاب تصمیم گرفتیم که سرمقاله های شماره اول و دوم این نشریه که تو ضیح دهنده ی اهداف ما از انتشار آن بوده است را مجدداً منتشر سازیم تا خوانندگان ما بتوانند میزان موفقیت و یا عدم موفقیت مان را در این یکسال قضاوت کنند. یادآوری می کنیم که مبارزات ضد دیکتاتوری مردمی پس از انتشار دو شماره اول آغاز شد.
”بسوی انقلاب“ و اهداف آن

فوری ترین هدف کمونیست های ایران و جهان، سرنگونی حکومت دیکتاتوری سرمایه داری است. این هدفی است که از ابتدای شکلگیری مرام کمونیستی در بیش از 160 سال پیش اعلام شده و هزاران هزار کمونیست در راه رسیدن به این هدف جان خود را از دست داده اند. این هدفی است که کمونیست های ایران، در خیابان ها، زندان ها و حتی چسبیده به دیرک های اعدام فریاد زده اند و از پنهان داشتن آن شرم می کنند. هرکس که این هدف را مرکز فعالیت ها و تبلیغات خود قرار نداده و ندهد، کمونیست نیست و با “کمونیست” خواندن خود، تنها، خیال بهره برداری از تاریخ با عظمت این نهضت و اعتبار آمیخته به آن دارد. هر آنکس که هدف فوری کمونیست ها و جنبش کارگری را به بالا بردن دستمزد و شرایط فروش گرانتر نیروی کار به سرمایه دار محدود کند، نماینده سرمایه داران است و انگیزه ای جز تحمیق کارگران و به انحراف کشاندن مبارزات طبقه کارگر از فوری ترین و عاجل ترین نیاز مبارزه طبقاتی ندارد.